Panorama zaandam by Tilemahos Efthimiadis

Hij is geboren 13 april 1947 in ver­pleeghuis Bosjesstraat in Koog aan de Zaan maar woonde Tuin­straat 1 in Zaandijk. De lagere school door­liep hij bij de Open­bare school aan het eind van de Tuin­straat. Waarschi­jn­lijk omdat zijn vader con­ciërge werd van de Chris­telijke school in de Sta­tion­sstraat in Koog aan de Zaan, deed hij de rest van de jaren vanaf 2e klas op die school.

Ambachtsschool PS 02Na de lagere school ging hij over naar de Ambachtss­chool in Zaan­dam. Eerst het voor­berei­dende jaar waar hij alle vakken deed. De ler­aren die hij in dit jaar kreeg waren:
Zee­man — metaal,
Roosen — Gymnastiek/​Zwemmen,
Wit­te­bol — Teke­nen,
Van Vuuren — Bakkers,
Rein­ders en Does — Tim­meren,
Ham­mer en Kelder — Taal
Fris en Kem­pers — Schilderen,
Boer­biet (!) en Kren­ning — Engels

Na dit voor­berei­dende jaar koos hij voor de schilder­so­plei­d­ing bij Fris en Kem­pers. Er wordt door oud-​leerlingen veel gespro­ken over de dis­ci­pline. Voor de één een regel­rechte ramp en de ander had er niet veel last van. Pieter herin­nert zich dat ler­aar Rei­jn­ders altijd op bor­deel­sluipers liep en die hoorde je nooit aankomen. Je kon zomaar een schop onder je kont kri­j­gen als het hem niet beviel.

Metaaller­aar Zee­man pakte het heel anders aan. Als je een stukje metaal moest vlak vijlen en je stond te klet­sen of hij zag dat je het anders deed dan hij had uit­gelegd, pakte hij een drev­eltje uit z’n gri­jze stof­jas en sloeg dan een put mid­den in je werk­stuk. Dan was je weer uren bezig om die put eruit gevi­jld te krijgen.

Ler­aar J.K. Ham­mer moest iedereen in de rij kri­j­gen om weer naar bin­nen te gaan. Hij was een klein druk man­netje met een snor­retje en een veel te lange leren jas. Hij kreeg dan ook vele bij­na­men die aan een bek­ende Duitser deden denken omdat hij zo hard kon schree­uwen. Hij was een ‘bek­ende’ Zaankan­ter door zijn ken­nis van het Esperanto.

Aan de ler­aren Fris en Kem­pers van het schilderen heeft hij goede herin­ner­in­gen. En waar hij ook nog wel aan terug­denkt zijn de prachtige tekenin­gen, met kleurkrijt, die ler­aar Wit­te­bol op de school­bor­den in de grote hal maakte. En hij had humor tij­dens de lessen..

Ook aan de snoep­winkel die aan de overkant van de West­z­i­jde stond, met die moeder en dochter.

En vooral niet ver­geten als de bakker­sklas langs kwam met hun luxe brood­jes. Het rook altijd zo lekker bij ze.

School­reisje
Nou ja het was eigen­lijk een lesweek die ze op vakantie hielden. Geen bus, maar allen op de fiets richt­ing Zuid Lim­burg, behalve ler­aar Kem­pers die reed op z’n Kapitein-​Mobylette en af en toe riep hij, “Kom op jon­gens, door­fi­et­sen!”. Ze gin­gen op bezoek bij ver­schil­lende verf­fab­rieken en kre­gen uit­leg over Lood­wit, dat het zeer giftig was. Ze sliepen onder­weg in jeugdher­ber­gen en toen ze het zuiden van Lim­burg bereik­ten mochten ze van de douane één stap over de grens doen zodat ze thuis kon­den vertellen dat ze in het buiten­land waren geweest.

Ambachtsschool PS 05

Schilder­sklas S219601961.
Achter­ste rij v.l.n.r. Willem Bol­luyt, Jan de Graaf, Henk Stolp, ler­aar Kem­pers, Wil Assema, Jaap Claasen, Adrie Berg­ers, Lucien Schip­pers.
Mid­den: Pieter Elskamp, Wim Pot, Adrie Nie­len, Pieter van der Schoor, Jacob Hengs­dijk, Joop de Jong, Pieter Saft, Roel Bakker.
Voor: Her­man Hot­ting, Cor Ver­burg, Sjo­erd Mul­der, Mar­tin Bol­luyt, Hans van Marle, Melle Visser, Kees Grimmelijkhuise.

Ambachtsschool PS 03

Via de opsla­gruimte naast de schilder­sklas kon je stiekem boven het lokaal uitkomen. Eigen­lijk was dat heel gevaar­lijk want het pla­fond bestond uit een dunne stu­claag. Als je naast de loop­balken stapte zou je zo naar bene­den kun­nen don­deren en meters lager in de klas terecht komen.

Afval
In een schilder­sklas werd van alles aan restanten overge­houden. Eens in de zoveel tijd gin­gen dan 2 à 3 leer­lin­gen naar buiten om ver­frestanten en lijno­lie weg te gooien. Dat gebeurde op het pas opgespoten land aan de overkant van de Vin­cent van Gogh­weg. Later kwam daar de Speel­doos en het sportveld. Je werd geacht dan een kuil te graven, de troep uit de afval­bussen gieten en in brand steken. Je moest daar­bij oppassen dat je niet in het dri­jfzand terecht kwam want je zat zo vast. Nu zou dat niet meer mogen, maar goed - zand erover.

En dan
Pieter is geen schilder gewor­den en heeft z’n diploma nooit voor dat doel gebruikt. Zijn eerste baan was bij Simon de Wit op de dec­o­ratieafdel­ing. Simon de Wit is allang verd­we­nen, maar de straat met die naam bestaat nog. In de Simon de Wit­straat in Zaan­dam staan nu appartementen.

Ambachtsschool PS 04Daarna heeft hij ruim 40 jaar in de grafis­che– en reclame­sec­tor gew­erkt, van werk­teke­naar tot DTP’er. Nu is hij met pen­sioen en heeft hij een nieuwe passie ont­dekt. Hij is gaan schilderen, met Acryl op doek, nadat hij altijd op papier had gew­erkt. Voor zichzelf maakt hij portret­ten uit het werk van zijn favori­ete stripteke­naar Jean Giraud, bek­end van Blue­berry. En soms maakt hij wat voor vrien­den en andere belangstellenden.


Blue­berry (vrij naar Giraud)

Joomla tem­plates by a4joomla